دریای شورانگیز چشمانت چه زیباست
آنجا که باید دل به دریا زد همین جاست
پروانه نمی میرد تا گل به بغل دارد
این سینه نمی میرد تا عشق تورا دارد
در کنار ساحلت من قایقی شکسته ام
تو همان ساحل عشقی که به تو دل بسته ام
سلام و علیک و ماچ و بوس من خیلی دوستت دارم ملوس
منتظر لحظه ی مقدس که تو را در آغوش بگیرم
بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم
الهی بمیرم سیاه پوشت کنم نه آنکه بمانم و فراموشت کنم
عاشق کسی باش که لایق عشقت باشد نه تشنه عشقت چون تشنه یه روز سیراب می شه
کسی چون تو مرا غریب و تنها نگذاشت
این گونه در التهاب فردا نگذاشت
سوگند نمی خورم ولی باور کن
کسی چون تو به خلوت دلم پا نگذاشت
ای نگاهت رونق فردای من ، در تو معنا می شود دنیای من
ای کلامت بهترین اثبات عشق ،با تو ماندن آرزوی رویای من
یک دم گمان مبر ، زخیال تو غافلم
گر مانده ام خموش ، خدا داند و دلم
من ریسمان عشق ترا پاره می کنم.شاید گره خورد و به تو نزدیکتر شوم
خواهم که ببوسمت ای نوشخند صبح ، خواهم که بنوشمت ای چشمه ی شراب
بیمار خنده های تو ام بیشتر بخند ، خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب
