از دست رفیقان عقرب صفت دوستی با مار کبری آرزوست.
دررفاقت باوفابودن شرط مردانگی ست
ورنه بایک استخوان صدسگ رفیقت میشوند
تیکه ای بودی از دلم
گندیدی و بریدمت
زدوستان دو رنگم عجیب دل تنگ است..... فدای همت آن دشمنی که یکرنگ است
در جهان تنها دو گروه از مردم هستند که هرگز تغییر نمییابند؛ برترین خردمندان و پستترین بیخردان
تو اسمون قلبم بهت گفتم ستاره
به صد تا اینو گفتم تو هم یکیش بیچاره
چه دورنگی ای مرد
چه زرنگی ای مرد
و چه گستاخم من
بعد ار بی شرمی
بعد از بد رنگی
بعد از ان نامردی
به تو گویم"ای مرد"
جای اینکه عاشق زار تو باشم
ارزو دارم عزادار تو باشم
ای یار به جهنم که مرا دوست نداری
در نبود تو من نکنم گریه و زاری
قرار بود ( نامزد) بشیم ................ نه ( نامرد)
رو به مستی کردم شاید فراموشت کنم ، زندگی شاید ندارد باید فراموشت کنم
قلبت مثل پارکینگیه که هیچ گاه تابلوی ظرفیت تکمیل بر درب آن نصب نمی شود
من یه فنجون چای داغ و به تو ترجیح میدم چون اون فقط زبونم میسوزونه و تو دلمو
مرا دردی است اندر دل اگر گویم زبان سوزد اگر پنهان کنم ترسم که مغز استخوان سوزد
در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود وکیلم دلم و حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان . قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد و پس محکوم شدم به تنهایی و مرگ . کنار چوبه ی دار ا ز من خواستند تا اخرین خواسته ام را بگویم و ومن گفتم : به تو بگویند ... دوستت دارم
