در وطن مثل غریبانم،نمی دانم چرا روز و شب سر در گریبانم، نمی دانم چرا
هر که از روی دل جانم فدایش می کنم مثل عقرب می زند نیشم، نمی دانم چرا
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
کاش قلب وسعت می گرفت/شمع با پروانه الفت می گرفت
کاش توی جاده های زندگی/خنده هم از گریه سبقت می گرفت
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
در قمار زندگی عاقبت ما باختیم/هر چه تکخال محبت در میان انداختیم
لاجرم در زندگی یا سوختیم یا ساختیم/با خرابی های مادرزاد،دنیا آمدیم
بی جهت بهر مرمت،عمر خود پرداختیم
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
آنکه مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت/در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت
خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد/تعنه ای اندر این خانه ی تنها زد و رفت
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم/از شیشه نیستیم که سنگ بمیریم
تقصیر کسی نیست که این گونه غریبیم/شاید این خواست خدا بود که دلتنگ بمیریم
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
جانم ز فراق ، رنج بسیار کشید،/با رفتن دوست همیشه آزار کشید
ما همسفر راه درازی بودیم/بین من و دوست زمانه دیوار کشید
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
درخت غم بجانم کرده ریشه به درگاه خدا نالم همیشه
رفیقان قدر یکدیگر بدانید اجل سنگست وادم مثل شیشه
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
ای بی تو زمانه سرد و سنگین در من! ای حسرت روزهای شیرین در من!
بی مهری انسان معاصر در توست نهایی انسان نخستین در من!
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
دلم تنگ است امشب بهر زاری به روی موج گریه تک سواری
صفای گریه ای در خلوتم را نمی بخشم به سال خنده داری
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
کم زندگی مرا نمایش بدهید تابوت برای من سفارش بدهید
باید بروم گور خودم را بکنم لطفآ دو سه سطر مرگ را کش بدهید
